Content

Porady ekspertów

Rośliny

Badanie gleby po zbiorach roślin

Data2021-08-12 Ilość wyświetleń389 wyświetleń
dodaj
do ulubionych
usuń
z ulubionych

Ważnym elementem prawidłowego przygotowania stanowiska pod przyszłe rośliny uprawne jest zbadanie gleby po zbiorach. Ma ono na celu określenie odczynu gleby oraz zawartości przyswajalnych form podstawowych składników pokarmowych. Prawidłowa ocena odczynu gleby oraz jej zasobności w składnik pokarmowe jest bardzo ważna przy planowaniu właściwej strategii nawożenia roślin. Umożliwia ona wykorzystanie potencjału produkcyjnego oraz daje wymierne korzyści ekonomiczne, dostosowuje dawki nawozów nie tylko do potrzeb pokarmowych roślin, ale również do zasobności gleby. Przeciwdziała to również stratom składników nawozowych, między innymi w efekcie ich wymywania w głąb profilu glebowego. Monitorowanie zasobności gleb pozwala ocenić czy mamy do czynienia z deficytem składników pokarmowych w glebie, czy raczej ilości są wystarczające do pokrycia potrzeb pokarmowych przyszłych roślin i w związku z tym nie ma rolniczego i ekonomicznego uzasadnienia stosowania nawozów na danym stanowisku.

Próby glebowe mogą być pobierane podczas całego okresu wegetacyjnego, niemniej jednak nie należy ich pobierać bezpośrednio po aplikacji nawozów, jak również w okresach niesprzyjających, takich jak nadmierna wilgotność gleby czy zbyt sucha gleba. Najlepszym okresem pobierania próbek glebowych jest czas od żniw do najbliższego nawożenia. Prawidłowe badanie gleby rozpoczyna się od poprawnego poboru prób glebowych. Powinny one być reprezentatywne dla całej badanej powierzchni. Próby glebowe najczęściej pobierane są z warstwy ornej do głębokości 20 cm. Można pobierać je albo zakosami po powierzchni użytku rolnego, bądź też po jego przekątnej. Tak pobrana gleba może być wykorzystania do oznaczenia odczynu oraz ogólnych i przyswajalnych form makro- i mikroelementów. Próby glebowe powinny być pobierane przy użyciu laski glebowej, bądź też w przypadku jej braku z wykorzystaniem łopaty. Próba średnia o masie około 400-500 gram powinna być wykonana z połączenia i wymieszania od 15 do 20 próbek pierwotnych z gruntów ornych oraz od 30 do 40 próbek pobranych z warstwy ornej gleby trwałych użytków zielonych. Powierzchnia użytku do wykonania próby średniej powinna wynosić nie więcej niż 4 ha.

Próba średnia powinna być reprezentatywna dla całego obszaru, który chcemy poddać badaniu, zarówno pod kątem warunków przyrodniczych, takich jak ukształtowanie terenu oraz typ, rodzaj i gatunek gleby, jak również pod kątem warunków agrotechnicznych, w tym między innymi zastosowanego przedplonu, uprawy czy nawożenia roślin. W celu pobrania próbki należy laskę glebową wbić do gleby aż do oporu poprzeczki, następnie wykonać pełny obrót i wyciągnąć laskę do góry. Glebę z wnętrza laski należy za pomocą skrobaka przenieść do pudełka. Oczyszczona i rozdrobniona gleba po około 2 tygodniach suszenia w suchym i przewiewnym pomieszczeniu może być wykorzystana do oznaczeń chemicznych.
Jedną z metod wykorzystywanych do oznaczenia ruchomych form składników pokarmowych w glebie jest Metoda Mehlich 3. Metoda ta umożliwia zbadanie w jednym wyciągu glebowym zawartości zarówno makroskładników, takich jak fosfor, potas, magnez, siarka i wapń, jak i mikroskładników, takich jak miedź, cynk, mangan, żelazo czy bor. Dzięki tej metodzie możliwe jest oszacowanie zawartości poszczególnych składników pokarmowych, które są dostępne dla roślin w sezonie wegetacyjnym.
 
Testy glebowe wykorzystuje się do ustalenia dawek składników nagromadzających się w glebie, które powodują trwałą zmianę jej zasobności, to znaczy wapnia, fosforu, potasu, magnezu i niekiedy mikroelementów.
 
Wykorzystanie testów glebowych do ustalenia strategii nawożenia polega na oznaczeniu aktualnej zawartości składnika w glebie oraz różnicy pomiędzy zawartością aktualną i optymalną. Za optymalną zawartość składnika przyjmuje się zawartość na pograniczu średniej i dużej oraz odczyn na pograniczu potrzeb wapnowania wskazanych i ograniczonych. Obliczając dawkę nawozową należy zapewnić zwiększenie zawartości składnika w glebie z aktualnej do optymalnej. W tym celu niezbędna jest znajomość tzw. współczynników bilansowych dla poszczególnych składników pokarmowych, jak również wapna. Współczynnik bilansowy określa dawkę składnika ponad jego pobranie z plonem roślin, która umożliwi zwiększenie jego zawartości w glebie o jednostkę, np. o 1 mg na 100 g gleby. Współczynniki bilansowe dotyczą więc tylko tzw. naddatków bilansowych składników pokarmowych ponad ich pobranie z plonem roślin.

Optymalny odczyn gleby, jak również optymalną zawartość magnezu można niekiedy uzyskać od razu wykorzystując odpowiednio duże dawki nawozów wapniowych lub wapniowo-magnezowych. Jednakże na glebach bardzo kwaśnych i lekkich nie jest to możliwe do uzyskania, ponieważ zbyt duże dawki nawozów wapniowych mogą przyczynić się do wystąpienia niekorzystnych zmian właściwości fizycznych i chemicznych gleb. W związku z tym regulację odczynu gleby dobrze jest rozłożyć na 2 lub 3 rotacje wapnowania. W przypadku optymalnej zawartości w glebie fosforu i potasu, a niekiedy również magnezu uzyskuje się ją stopniowo przy regularnym stosowaniu nawozów.

Dobre efekty nawozowe daje zastosowanie fosforu w postaci nawozu Polidap, z którym dodatkowo wprowadzamy do gleby azot i siarkę oraz Super fos dar – stanowiącego doskonałe źródło fosforu. Fosfor i potas w okresie jesiennym można również aplikować do gleby w formie nawozu fosforowo-potasowego Holist. Wśród nawozów wieloskładnikowych na uwagę zasługuje Polifoska Plus, stanowiąca źródło azotu, fosforu, potasu, magnezu i siarki. Na glebach o dużej zawartości składników nie jest przewidziana dalsza poprawa zasobności, z kolei na glebach o zawartości bardzo dużej gospodarowanie prowadzi się z ujemnym bilansem składnika pokarmowego.

Literatura:
1. Filipek T. (red.) 2002. Podstawy i skutki chemizacji agroekosystemów. Wyd. AR w Lublinie, Lublin.
2. Fotyma M., Mercik S. 1995. Chemia rolna. PWN, Warszawa.
3. Kęsik K., Jadczyszyn T., Lipiński W., Jurga B. 2015. Adaptacja testu Mehlich 3 do rutynowych oznaczeń zawartości fosforu, potasu i magnezu w glebie. Przemysł Chemiczny 94/6: 973-976.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?

Nie był pomocny
Był średnio pomocny
Był pomocny
Był bardzo pomocny

Tagi

Ekspert nawozy.eu

Masz pytanie dotyczące nawozów lub nawożenia? Szukasz porady?


*pola wymagane
doradca nawozy.eu

doradca nawozy.eu


Zapytaj eksperta

NEWSY

Rośliny

Zwyżka plonowania łąkowego siana

Jak przedstawia Główny Urząd Statystyczny, w Polsce w wielu regionach kraju po zbiorze pierwszego pokosu notowano na ogół dobre warunki wegetacji roślin.

Rośliny

Światowe spożycie ryżu

Przewiduje się, że globalna konsumpcja ryżu i zużycie w sezonie 2021/2022 wyniesie rekordową wartość 512,1 mln ton, czyli o 2,2 mln ton mniej niż w poprzedniej prognozie, ale o 10,1 mln ton więcej niż skorygowane szacunki sprzed roku.

Rośliny

Światowy rynek ryżu

Globalne prognozy w sezonie 2021/2022 dotyczą większych dostaw, konsumpcji, handlu i wyższych zapasów końcowych.

Rośliny

Globalna produkcja bawełny wzrośnie

Przewiduje się, że światowa produkcja bawełny w 2021/22 wyniesie 120,3 mln bel, tylko nieznacznie powyżej prognozy z zeszłego miesiąca, ale 7 procent więcej niż w sezonie 2020/21.

Rośliny

nawozy.eu polecają

charakterystyka ogólna, wymagania glebowe i pokarmowe, wybór nawozu, pogoda, notowania

Warzywa
upload/newsy/5420/cereal-3477074-1280_nmedium.jpg

Przewaga wzrostów cen zbóż

W dniach od 15 do 22 sierpnia bieżącego roku zaobserwowano wzrost większości cen polskich zbóż. W tym największe zwyżki dotknęły pszenżyto, a obniżki owies paszowy. Również tańsza była w tym czasie pszenica konsumpcyjna i kukurydza, ale tańsza pszenica paszowa.

MRiRW
upload/nawozenie/14/pszenzyto_1_medium.jpg
Nawożenie upraw

Pszenżyto ozime
Pszenżyto lubi równomierne i umiarkowane opady i jest wrażliwe na przebieg pogody
Szamotuły
piątek, 22 Październik 2021
8°C
6°C
min
11°C
max
0