Rola mikroelementów w uprawie roślin rolniczych zwiększa się wraz ze zwiększającą się intensywnością prowadzonej produkcji. Poszczególne gatunki wykazują zróżnicowaną wrażliwość na ich dostępność, co oznacza, że obecność jednego mikroelementu będzie czynnikiem krytycznym w danej uprawie, a w innej już nie. Przykładowo, rzepak wykazuje bardzo dużą wrażliwość na niedobór boru, podczas gdy kukurydza jest rośliną średnio wrażliwą na jego dostępność, a pszenica mało wrażliwą. Rośliny najbardziej wrażliwe w największym stopniu reagują na zastosowane nawożenie. W uprawie rzepaku istotna jest także dostępność manganu, cynku, żelaza, miedzi i molibdenu. Pierwiastki te w dużym stopniu uczestniczą w gospodarce azotowej roślin, a oprócz tego pełnią także funkcje specyficzne. 

Rola boru i innych mikroskładników 

Bor odgrywa istotną rolę na etapie formowania łagiewki pyłkowej i zawiązywania nasion przez rzepak. Jego niedostatek obserwuje się w formie: 

• zamierających stożków wzrostu, 
• uszkodzeń systemu korzeniowego, 
• słabego zawiązywania i przedwczesnego brunatnienia nasion. 

Dostarczenie tego składnika roślinom w okresie jesiennym sprzyja ich zimotrwałości poprzez stymulację akumulacji cukrów w tkankach. Natomiast żelazo zwiększa wytrzymałość mechaniczną roślin, ograniczając tym samym ich podatność na wyleganie. Z kolei, mangan zwiększa odporność plantacji na czynniki stresowe, uczestniczy w procesie fotosyntezy oraz wzrostu systemu korzeniowego roślin, a jego znaczny niedobór może powodować zmniejszenie zawartości tłuszczu w produkowanych nasionach. Miedź ogranicza porażenie łuszczyn rzepaku przez choroby grzybowe oraz jest kolejnym pierwiastkiem uczestniczącym w procesie fotosyntezy. Natomiast molibden bierze udział w gospodarce fosforowej roślin, jest elementem budującym chlorofil oraz sprzyja przyswajaniu żelaza. Symptomy niedoboru tego pierwiastka objawiają się w formie zaburzeń wzrostu liści, przyczyniając się do obumierania ich zawiązków oraz deformacji i przebarwień już wykształconych organów. 

Jak dostarczyć mikroskładniki w uprawie rzepaku? 

Dynamika przyswajania mikroelementów przez rzepak zmienia się na przestrzeni kolejnych etapów jego wzrostu i rozwoju. Pierwiastki te są pobierane w zwiększonej ilości począwszy od wiosennego wznowienia wegetacji do momentu pąkowania oraz na etapie kwitnienia. W tym czasie można zabezpieczyć rośliny stosując produkty z linii Azoplon, przykładowo Azoplon BalanceNUTRI, Azoplon KalNUTRI, Azoplon MICRO Rzepak, zawierające wszystkie wyżej wymienione mikroelementy. Produkty te zawierają dodatkowo pierwiastki z grupy makroelementów – azot, fosfor, potas, magnez i siarkę. Obecne w tych nawozach składniki – miedź, żelazo, mangan i cynk występują w formie schelatowanej, najefektywniej działającej w temperaturze powyżej 15°C do 25°C i kilkukrotnie szybciej przyswajanej przez rośliny niż pierwiastki dostarczone w formie soli bądź innych związków.