W artykule: 

• kiedy i gdzie ma zostać zakończona umowa handlowa UE–Indie, 
• jakie są oficjalne deklaracje Komisji Europejskiej po Davos, 
• dlaczego rolnictwo ma zostać wyłączone z porozumienia i jakie to niesie konsekwencje. 

UE–Indie: kolejna umowa handlowa tuż po Mercosur

Zaledwie kilka dni po podpisaniu umowy handlowej między Unią Europejską a krajami Mercosur, na agendzie UE pojawia się kolejne strategiczne porozumienie. Na 27 stycznia 2026 r. zapowiedziano zakończenie negocjacji umowy o wolnym handlu UE–Indie. Informację tę potwierdziły oficjalne komunikaty instytucji unijnych.

Negocjacje mają zostać sfinalizowane podczas 16. szczytu UE–Indie w Nowym Delhi, w którym udział wezmą Ursula von der Leyen, przewodnicząca Komisji Europejskiej, oraz António Costa, przewodniczący Rady Europejskiej. Gospodarzem spotkania będzie premier Indii Narendra Modi. 

Z Davos prosto do New Delhi

Zapowiedź finalizacji negocjacji padła podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos. Przewodnicząca Komisji Europejskiej poinformowała, że Unia Europejska znajduje się bardzo blisko zawarcia umowy o wolnym handlu z Indiami, choć prace nad jej ostatecznym kształtem wciąż trwają.

Jak podkreślono, porozumienie miałoby stworzyć rynek obejmujący około 2 miliardy ludzi, odpowiadający za blisko jedną czwartą globalnego PKB. Po wystąpieniu w Davos szefowa KE zapowiedziała bezpośredni przelot do Indii w celu domknięcia rozmów. 

Długa historia negocjacji UE–Indie

Rozmowy dotyczące umowy o wolnym handlu UE–Indie rozpoczęły się już w 2007 roku, zostały zawieszone w 2013 r., a następnie wznowione w 2022 r. W październiku 2025 r. Rada UE zatwierdziła nową agendę współpracy z Indiami, wskazując handel jako jeden z kluczowych obszarów partnerstwa strategicznego.

Indie i Unia Europejska pozostają strategicznymi partnerami od 2004 roku, a UE jest największym partnerem handlowym Indii. 

Umowa UE–Indie bez rolnictwa

Jednym z najważniejszych i jednocześnie najbardziej wrażliwych elementów negocjacji jest wyłączenie rolnictwa z zakresu umowy. Zgodnie z deklaracjami przewodniczącej Komisji Europejskiej, od początku było jasne, że sektor rolny nie zostanie objęty finalnym porozumieniem.

Decyzja ta ma kluczowe znaczenie w kontekście wcześniejszej umowy UE–Mercosur, która wywołała silne kontrowersje wśród europejskich rolników.

Powodem wyłączenia rolnictwa są uwarunkowania polityczne w Indiach, gdzie około 44 proc. siły roboczej zatrudnione jest w sektorze rolnym, co czyni liberalizację handlu produktami rolnymi tematem szczególnie wrażliwym. 

Co mimo wszystko znajdzie się w porozumieniu?

Choć rolnictwo jako sektor ma zostać wyłączone, nie wszystkie produkty spożywcze i napoje znikają z negocjacji.

Według dostępnych, potwierdzonych informacji: 

• z rozmów mają zostać wyłączone m.in. cukier i nabiał, 
• rozważane jest natomiast znaczące obniżenie bardzo wysokich ceł na europejskie wino i napoje spirytusowe, 
• ochrona oznaczeń geograficznych UE nie została ujęta w projekcie umowy, 
• pełna lista tzw. towarów wrażliwych nie została jeszcze oficjalnie ujawniona. 

Znaczenie Indii dla globalnego rynku rolnego

Indie są obecnie najludniejszym krajem świata, liczącym około 1,47 mld mieszkańców oraz drugim co do wielkości producentem pszenicy i ryżu na świecie. Kraj ten zapowiada również znaczne zwiększenie infrastruktury magazynowej zbóż – z ok. 2,8 mln do 9 mln ton pojemności.

W roku 2023 wartość handlu towarami między UE a Indiami wyniosła około 124 mld euro, co stanowiło ponad 12 proc. całkowitej wymiany handlowej Indii. Dane za rok budżetowy 2023/2024 wskazują już na poziom około 135 mld dolarów. 

27 stycznia jako data przełomowa

Indyjskie i europejskie media zgodnie wskazują, że 27 stycznia 2026 r. podczas szczytu UE–Indie ma zostać oficjalnie ogłoszone zakończenie negocjacji w sprawie długo oczekiwanej umowy o wolnym handlu. Komisja Europejska sygnalizuje jednocześnie, że UE pracuje nad odbudową rozmów handlowych z Australią oraz rozwija relacje z krajami Azji i Bliskiego Wschodu.

Wszystko wskazuje na to, że po Mercosur Unia Europejska wchodzi w kolejny etap intensywnej ekspansji handlowej, której skutki – również pośrednie – będą istotne dla europejskiego sektora rolnego i rynków surowcowych.