
dr inż. Agnieszka Krawczyk 29.07.2016 | Aktualizacja redakcyjna 30.06.2026
Wapnowanie to zabieg, który zwykle wykonywany jest po żniwach. Taka aplikacja nawozu pozwala na bardzo dobre wymieszanie nawozu z glebą, co zwiększa jego efektywność.
Wapnowanie gleb i stosowanie obornika to dwa zabiegi, które korzystnie wpływają na glebę. Przy czym, aby nawozy te, mogły być efektywnie wykorzystane, nie należy ich łączyć, czyli w roku stosowania obornika nie wapnujemy gleb i odwrotnie. W praktyce dopuszcza się wykonanie obu zabiegów w tym samym sezonie wegetacyjnym, jednak pomiędzy zastosowaniem obornika i wapna należy zachować odpowiedni odstęp czasowy, aby ograniczyć straty składników pokarmowych.
Zastosowanie obornika i zaraz po tym zwapnowanie pola (bądź odwrotnie) jest zabiegiem nieefektywnym. Stosując obornik mamy na celu wzbogacenie gleby w próchnicę i składniki pokarmowe, w tym, w azot. Wapnując glebę prowadzimy do celowego wzrostu odczynu gleby. Gdy zaraz po oborniku zastosujemy wapno, wówczas następuje przemiana azotu amonowego zawartego w próchnicy w amoniak, który bardzo szybko ulatnia się do atmosfery.
Ryzyko strat azotu jest największe w przypadku stosowania nawozów wapniowych o wysokiej reaktywności bezpośrednio po aplikacji nawozów naturalnych. Ponadto wprowadzenie wapna, po uprzednim zastosowaniu obornika przyspiesza rozkład (spalanie) materii organicznej, która została wprowadzona z obornikiem.
W takiej sytuacji oczywiście w pierwszej kolejności należy zwapnować pole. Wybór wapna (tlenek, węglan) i jego dawkę zależy od kategorii agronomicznej gleby i wartości pH. Podstawą prawidłowego doboru dawki wapna powinny być aktualne wyniki analizy gleby określające odczyn oraz zasobność stanowiska.
Przeczytaj również:
Gdy pH gleby ma wartość powyżej 6,5… W takiej sytuacji, w pierwszej kolejności warto zastosować obornik. Natomiast wapnowanie, należy odłożyć do następnego sezonu.
Nawozów wapniowych nie warto również łączyć z wysiewem nawozów mineralnych. Pomiędzy tymi zabiegami wskazana jest przerwa, która powinna trwać przynajmniej 4-6 tygodni. Zachowanie odpowiedniego odstępu pomiędzy wapnowaniem a nawożeniem mineralnym pozwala ograniczyć straty składników pokarmowych i poprawić efektywność nawożenia.
