
Liście buraczane podobnie jak inne produkty uboczne pozostawione na polu po sprzęcie plonu głównego (np. słoma zbóż ) stanowią cenne źródło składników pokarmowych oraz wzbogacają glebę w materię organiczną.
Średnio przyjmuje się, że z 1 toną liści buraczanych pozostawionych na polu wnosimy do gleby około 4,0 kg azotu (N), 0,8 kg fosforu P2O5 , 5,1 kg potasu (K2O), 0,8 kg magnezu (MgO), 1,5 kg wapnia (CaO) oraz 1,7 kg sodu (Na2O).
Aby obliczyć ile składników pokarmowych zostanie przyoranych w liściach, trzeba oszacować ich masę pozostawioną po zbiorze korzeni. Przyjmuje się, że stosunek masy korzeni do masy liści wnosi jak 1 do 0,7 - 0,8, tzn. na każdą 1 tonę korzeni przypada 0,7 – 0,8 ton liści. Przy plonie korzeni 60 t/ha uzyskamy około 40 t/ha liści, w związku z tym wniesiemy do gleby około 160 kg N, 32 kg P2O5, 204 kg K2O, 32 kg MgO, 60 kg CaO i 68 kg Na2O.
Wykorzystanie składników pokarmowych z liści buraczanych w pierwszym roku po przyoraniu wynosi dla azotu około 40 - 60%, potasu 50 - 70%, fosforu 25%, a pozostałych pierwiastków około 50 - 75%.
Na szybkość ich uwalniania wpływa stopień rozdrobnienia, im jest ono większe tym szybciej będzie postępowało ich uwalnianie. Liście buraczane są również cennym źródłem mikroelementów między innymi: boru, miedzi, manganu i cynku.
Jak widać ilość składników pokarmowych dostarczona do gleby jest znaczna i dlatego wartości te trzeba koniecznie uwzględnić w bilansie składników pokarmowych, które zamierzamy zastosować w postaci innych nawozów pod roślinę następczą.
