

Dostępność wody związana jest ściśle z ilością i rozkładem opadów atmosferycznych, im gleba bardziej przesuszona, tym więcej opadów potrzebujemy. Akumulacja wody w glebie uzależniona jest w dużej mierze od zakresu polowej pojemności wodnej. Im gleba lżejsza, tym zakres PPW jest niższy. Niestety występujące w ostatnich latach niedobory opadów, spowodowały deficyt wody w glebie.
W sezonie 2016 rośliny w trakcie wegetacji wykorzystywały jedynie wodę z bieżących opadów, co oczywiście odbiło się negatywnie na plonowaniu roślin. Gdy brakuje wody w podglebiu, wszystko zależy od ilości opadów oraz ich rozkładu w trakcie wegetacji roślin Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza w fazach krytycznych roślin.
Źródło: Rozporządzenie Ministra Środowiska (Dz. U. 02.241.2093 z dnia 31 grudnia 2002 r.)
Składniki pokarmowe, które dostarczamy w nawozach mineralnych, aby mogły być dostępne dla roślin, muszą rozpuścić się i przemieścić w strefę ukorzeniania się roślin. Czyli po zastosowaniu szybko działających nawozów jak np. Saletra Amonowa 32, PULAN®, Zaksan®, nie wystarczy, że nawóz po kilku godzinach rozpuści się i nie będzie widoczny na powierzchni gleby, ale potrzebna jest woda czyli opady deszczu po wykonanym nawożeniu.
Pszenica największe ilości składników pokarmowych pobiera od fazy strzelania w źdźbło do kwitnienia, stąd nawozy muszą być zastosowane odpowiednio wcześniej, tak aby przemieściły się w zasięg systemu korzeniowego na czas największego zapotrzebowania. Nikt z nas nie wie, kiedy pojawi się deszcz…., który pozwoli składnikom pokarmowym na swobodne przemieszczenie się w głąb profilu glebowego. Z tego też względu nie należy opóźniać stosowania nawozów.
Dostępność azotu związana jest ściśle z zawartością azotu mineralnego w glebie, tj. azotu glebowego i azotu nawozowego. Analizując warunki pogodowe panujące jesienią 2016 roku, nie należy przeceniać bieżącej mineralizacji, czyli dostępności azotu glebowego. Suchy i ciepły wrzesień (wysokie temperatury powietrza oraz brak opadów) oraz mokry, ale zimny październik spowodowały, brak uaktywnienia się mikroorganizmów glebowych. Z tego względu wczesną wiosną nie należy liczyć na duże ilości azotu pochodzącego z zasobów organicznych. Azot ten będzie dostępny najprawdopodobniej dopiero w czerwcu i lipcu, gdy zrobi się ciepło, czyli optymalnie dla kukurydzy i buraków, niemniej dla ozimin zbyt późno
(Tabela 1).
Tabela.1. Przybliżona ilość azotu mineralnego z gleby jaka może być dostępna dla pszenicy ozimej w różnych stanowiskach.
| Przedplon | Kategoria agronomiczna gleby | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| lekka | średnia | ciężka | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Zboża | 25 | 30 | 45 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Rzepak ozimy | 50 | 60 | 80 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Buraki cukrowe* | 50 | 60 | 70 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
* bez obornika, liście przyorane
Źródło: Szczepaniak W. 2014
Warunki pobierania azotu uzależnione są od:
Powinno być przeprowadzone pod realnie oszacowany plon ziarna (Tabela 2 ). Takie działanie wpływa na dbałość o środowisko naturalne, wysoką efektywność oraz jest ekonomicznie uzasadnione. Niezwykle ważna jest analiza rozwoju i stanu odżywienia roślin jesienią oraz ocena aktualnej sytuacji na polu. Ponadto planując wiosenne nawożenie należy bilansować je uwzględniając wszystkie potrzebne roślinom składniki mineralne, a nie tylko azot. Stąd też istnieje konieczność definiowania składników minimum, bo to one w konsekwencji decydują o plonie.
Tabela.2. Pobranie jednostkowe przez pszenicę, kg/t
| Składniki pokarmowe, kg/t nasion | ||||
|---|---|---|---|---|
| N | P2O5 | K2O | Mg | S |
| 30 (28-32) | 10 (8-11) | 20 (16-26) | 3,0 (1,5-3,5) | 4,5 (2,5-5,0) |
| 1,0 | : 0,33 | : 0,66 | : 0,1 | : 0,15 |
W bieżącym sezonie, podobnie jak w roku ubiegłym, mamy do czynienia ze słabo rozwiniętymi łanami pszenicy, które są słabo rozkrzewione. W celu pobudzenia roślin do krzewienia oraz aby roślina mogła łatwo pobrać azot przez słabo rozwinięty system korzeniowy, koniecznością jest zastosowanie formy saletrzanej azotu (N-NO3-). Z tego względu dobierając nawóz należy obliczyć ilość azotu azotanowego jaka jest dostarczana w nawozie mineralnym, np. Zaksan®, zawiera 32% azotu (N), w tym w formie amonowej 16% i 16% w formie azotanowej (saletrzanej), natomiast Saletrosan® 30 - 30% azotu (N) w tym 17% w formie amonowej i 12% w formie saletrzanej.
Z uwagi na słabo rozwinięty system korzeniowy, należy zwiększyć poziom nawożenia w pierwszej dawce, po to aby stężenie składnika w roztworze glebowym było odpowiednio wysokie. W takiej sytuacji rozwiązaniem może być zastosowanie np. połowy lub więcej planowanej całkowitej dawki azotu, w dawce startowej. Zadaniem dawki startowej azotu jest nie tylko ilościowe pokrycie potrzeb pokarmowych roślin, ale również uzupełnienie zapasów glebowych. Wyższy poziom koncentracji składnika w roztworze glebowym tzw. nadmiar azotu zastosowany w I dawce nie ulegnie stracie. Pozwoli natomiast na swobodne pobieranie pierwiastka z gleby. Wczesnowiosenne zastosowanie azotu sprawia również możliwość przemieszczania się składników pokarmowych do strefy korzeniowej, tak aby roślina mogła pobierać pierwiastki w całej strefie ukorzeniania. Termin nawożenia roślin azotem zależy od fazy rozwojowej rośliny i może różnić się w latach nawet o 3 tygodnie. Na Opolszczyźnie większość plantacji już została zasilona azotem.
Obecnie nie tylko rośliny siarkolubne, jak np. rzepak, wymagają nawożenia tym makroskładnikiem. Również zboża warto wspomagać siarką, już we wczesnowiosennym nawożeniu (wykres 1). Brak tego składnika w bilansie powoduje zachwianie metabolizmu pobierania azotu.
Wykres.1. Dynamika pobierania azotu i siarki przez pszenicę (Źródło: Szczepaniak W. 2016)
IMGL#3#60
Rośliny z gleby pobierają siarkę w postaci jonu siarczanowego (SO3). Zastosowanie siarki w innej formie, wymaga przekształcenia tego związku do trójtlenku siarki, a to wymaga czasu. Aby siarka zastosowana wiosną, mogła być dostępna dla roślin, to powinna być dostarczona w nawozie mineralnym, który zawiera w swoim składzie trójtlenek siarki (SO3), rozpuszczalny w wodzie, w formie siarczanu. W przypadku zbóż dobrym rozwiązaniem jest stosowanie nawozu Saletrosan® 30, który obok azotu zawiera w swoim składzie 6% siarki (S) w formie siarczanowej (15% w przeliczeniu na trójtlenek siarki (SO3) lub RSM®S (zawiera 26% azotu (N) w tym 5,4% w formie amidowej, 6,6% w formie amonowej i 4% w formie saletrzanej oraz 3% siarki (S) w formie siarczanowej (7,5% w przeliczeniu na trójtlenek siarki (SO3). W chwili obecnej trudno przewidzieć, co będzie dalej…? Pogoda wciąż zaskakuje rolników.
W praktyce rolniczej nie ma standardów i gotowych rozwiązań, które sprawdzałyby się w każdych warunkach, na każdej plantacji i we wszystkich regionach naszego kraju. Przebieg warunków pogodowych, ma często decydujący wpływ na stosowaną w danym sezonie strategię nawożenia.
Literatura:
1.Schönberger H. Seminaria z „top agrar Polska” N.U. Agrar GmbH, Opole, 18.01.2016r., 11.01.2017r.
2.Szczepaniak W. – „Optymalizacja wiosennego nawożenia azotem w uprawie rzepaku ozimego i pszenicy ozimej” – konferencja „Profesjonalna uprawa rzepaku ozimego i zbóż – nowatorskie rozwiązania i możliwości w świetle zmieniającego się klimatu”, Łosiów, 16.02.2016r.
3.Szczepaniak W. - Wiosenne odżywianie azotem w uprawie rzepaku ozimego - konferencja „Rzepak – uprawa z potencjałem”, Łosiów, 22.02.2017r.
4.Szczepaniak W. 2014. Poradnik nawożenia roślin rolniczych. Wyd. Hortpress: s. 55
