W wielu gospodarstwach 2. dawka azotu się opóźnia ze względu na warunki pogodowe.

• Rośliny są już w fazie końca krzewienia, strzelania w źdźbło (BBCH 29–31).
• Dotychczasowy schemat nawożenia wymaga dostosowania do aktualnej sytuacji w polu.
• Możliwe jest połączenie 2. i 3. dawki – pod warunkiem właściwego dobrania terminu i ilości.

W artykule: 

• kiedy połączenie dawek jest uzasadnione,
• jak dopasować ilość azotu do fazy rozwojowej, 
• jak podejść do ewentualnej 3. dawki w dalszej części sezonu. 

Dlaczego w tym sezonie 2. dawka azotu jest opóźniona?

W wielu regionach Polski warunki były zmienne: 

• zróżnicowana wilgotność gleby – od nadmiernego uwilgotnienia po lokalne przesuszenie, 
• chłodny początek wiosny, który spowolnił rozwój roślin, 
• nierównomierne tempo ruszenia wegetacji. 

W efekcie terminy nawożenia przesunęły się względem typowego przebiegu sezonu, a decyzje wymagają większej elastyczności. 

Jak ocenić aktualną sytuację w łanie?

Najwięcej informacji daje aktualna faza rozwojowa roślin: 

• BBCH 29 – koniec krzewienia, 
• BBCH 30 – początek strzelania w źdźbło, 
• BBCH 31 – pierwsze kolanko, 
• BBCH 32+ – dalsze wydłużanie źdźbła.

To naturalne, że w różnych gospodarstwach moment podania azotu będzie się różnił – decydują warunki lokalne i stan łanu. 

Elastyczne podejście do nawożenia pozwala lepiej wykorzystać potencjał roślin w zmiennych warunkach sezonu

Czy łączyć 2. i 3. dawkę azotu?

W tym sezonie to jedno z częściej rozważanych rozwiązań.

Kiedy takie podejście się sprawdza: 

• rośliny są w fazie BBCH 30–32, 
• gleba zawiera wystarczającą ilość wilgoci, 
• łan ma umiarkowaną obsadę, 
• planowany jest stabilny i jakościowy plon. 

Jednorazowa dawka może w takich warunkach dobrze pokryć potrzeby roślin.

Kiedy warto pozostać przy podziale dawek: 

• przy intensywnej technologii produkcji, 
• w łanach gęstych i silnie rozkrzewionych, 
• przy produkcji na wysokie parametry jakościowe,
• w warunkach niedoboru wody. 

W takich sytuacjach rozdzielenie dawek daje większą kontrolę nad plonem i jakością. 

​
Jak dobrać ilość azotu przy połączeniu dawek?

Najczęściej stosowany zakres: 

• 2. dawka: 50–70 kg N,
• 3. dawka: 30–50 kg N. 

Łącznie: 80–100 kg N/ha

Dawkę warto dostosować do: 

• stanowiska, 
• kondycji łanu, 
• przebiegu pogody. 

​
Jaką formę azotu wybrać?

Przy opóźnionym nawożeniu znaczenie ma szybkość działania: 

• saletra amonowa np. megAN 33,5, Pulan, Zaksan – szybka dostępność azotu, 
• RSM np. RSM Optima, RSM 32 – 3 formy azotu, nie ma nagłego spadku i wzrostu dostępności azotu. 

Więcej o dostosowaniu strategii nawożenia do warunków pogodowych i fazy roślin przeczytasz tutaj.

​
Co dalej z 3. dawką azotu?

Po połączeniu dawek decyzja zależy od celu produkcji: 

• pszenica jakościowa → możliwa uzupełniająca dawka 30–50 kg N, 
• zboża paszowe → ograniczone dalsze nawożenie. 

Decyzję warto oprzeć na obserwacji łanu i jego reakcji po nawożeniu.

Praktyczne wskazówki dotyczące planowania kolejnych dawek znajdziesz także tutaj. 

Na co zwrócić uwagę w tym sezonie?

• dopasowanie nawożenia do fazy rozwojowej roślin, 
• uwzględnienie warunków wilgotnościowych, 
• elastyczne podejście do planu nawożenia. 

W tym sezonie kluczowe jest reagowanie na aktualną sytuację w polu, a nie sztywne trzymanie się wcześniejszych założeń. 

Podsumowanie

• Opóźnienie 2. dawki azotu jest w tym sezonie częstą sytuacją.
• Połączenie z 3. dawką może być skutecznym rozwiązaniem – przy odpowiednich warunkach. 
• Najważniejsze jest dopasowanie decyzji do konkretnego łanu i przebiegu pogody.